بدرود تا سلام و سکوت دوباره ای
شرمنده ام که برای مدت نا معلومی می روم. دلم توان رفتن ندارد اما به احترام ثانیه های سبز شما نا گزیرم دروازه این خانه را برای مدتی ببندم. از همه عزیزانی که می آیند و دست خالی بر می گردند غذر خواهی می کنم. شاید روزی باز آمدم که توان ماندن در من به وجود آمده باشد.
بعد از این نوشته هایم را برای نسیم فکرت عزیز می فرستم تا در وبسایت خوب افغان پرس نشر کند. برای خواندن نوشته های من و دیگر دوستان لطفا به این وبسایت به آدرس ذیل مراجعه فرمایید:
برای اینکه مستقیما به صفحه ویژه نوشته های من در این وبسایت مراجعه کنید لطفا به آدرس ذیل تشریف ببرید:
دست حق یار تان باد.
